Verjaardag

‘Kom binnen’, zei het konijn ‘Alice is er al’.

Zij zat aan het uiteinde van de tafel die vol stond met gebakjes. Met haar huppelende wijsvinger probeerde zij het juiste aantal te achterhalen. Een karwei die ik liefst niet onderbrak.

Het konijn wel.

‘In de roze zitten maden’, zei hij met een krachtige fluisterstem. ‘En de blauwe zijn van rotte zwammen’.

‘Oh nee…’, klaagde Alice ‘Hou op! Nu ben ik de tel weer kwijt.’

IJverig begon zij opnieuw en het konijn gaf mij een knipoog.
        

‘Een vriendendienst’, mompelde hij in mijn oor en keek op zijn grote zakhorloge. ‘Het komt goed’, zei hij tevreden. ‘Ik stop er pas mee als haar verjaardag voorbij is. Zo wordt ze nooit oud’